Minivlog Keetje, doe eens gek

Geheel in de traditie van de moderne tijd leek me dit mini-vlogje wel gepast. Dat je eens door beeld en geluid meegezogen wordt in de wondere wereld van de Keetjes. Ik moet nog groeien in mijn rol, dat begrijpt een ieder, we zijn tenslotte geen twintig meer hè en ook geen vijftig. Waarvan akte. Wordt vast vervolgd, dus als disclaimer zou ik willen melden dat een gewaarschuwd mens voor twee telt.

Wit voor de ogen

Helemaal in-to de ver-ving van Keetje vergat ik alsnog dat de mensen van de telefoonprovider zouden komen met een simkaartje notabene.

Een iniemienie lullig simkaartje en daar moesten twee mensen voor het huis in.

Ja, want er moet van alles gescand en daar hebben we een tafel voor nodig.

Hai, meen je niet.

Tafel puinhoop, ik puinhoop…

Kanonnen, niks zo irritant als je eigen falen bezien door de ogen van significant jongere mensen.

Ach hell, who cares.

Keetje krijgt een wit eerste laagje.

Grondverf.

Dan plamuren, schuren etc.

En daarna wat mooie witte afwerklaagjes.

Het kacheltje brandt in het kleine huisje.

Muziekje erbij.

Ik word er blij van

Door met die deur.

Ik zal maar met de deur in huis vallen… de wc-deur in Keetje zit er in.

Dacht dat de deur al er al een tijdje inzat mevrouw de keetjesbouwer, hoor ik u denken.

Klopt hoor, maar het ding was verre van af.

Dus zette ik links en rechts latjes en een ornamentje en maakte de raampjes die er ooit zaten dicht met isolatiemateriaal en timmerde een achterwand met echt de allerallerlaatste schrootjes die ik nog kon vinden.

Toefke op de slagroom waren de deurknoppen van gekregen gordijndopjes.

Pakt zo heerlijk beet.

Anway, dat deed de deur dicht zeg maar.

Ff anders

Er was een klein knagend stemmetje dat steeds rondzong wanneer ik Kaatje binnenliep. Zo’n zeurgevalletje dat zei; “geen gezicht eigenlijk dat platte gladde smalle dingetje. Het is dan wel een tafeltje made by Ikea en het ziet er zeker weten smoooooth uit, maar ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het eigenlijk niet past in mijn mooie hergebruikte binnenkant.

Hai die Kaatje toch, had ze wel een punt natuurlijk.

Ik had het ook al eens gedacht.

Soms moet je naar jezelf luisteren, dus tafelversie nummer 3 deed haar/z’n intrede. ik hergebruikte één van de tafels uit mijn ouderlijk huis met gebruikmaking van de constructie van Ikea.

Als de grote schildermarathon begint zal ik het blad schuren en verven of lakken, wie zal het zeggen.

Ik vind het mooi geworden. Vriendelijk met die ronding.

Jullie vast ook.

Die laatste opmerking doet me denken aan een voorval in de brillenzaak waar ik laatst was.

Er kwam een dame binnen die haar ogen wilde laten meten want het was alweer zo lang geleden.

“Ah, ik herinner me u nog wel,” zei de mevrouw van de winkel en begon ondertussen met het doormeetprotocol. “Lang niet gezien, dus het was allemaal naar tevredenheid begrijp ik.”

“Ach,” klonk het aarzelend.

“Nou hartstikke fijn, dat horen we graag!” jubelde de hardcore winkelmevrouw.

Hahahaha, prachtig.

Zo’n voorbeeld verdient navolging,

Vandaar.

Vandaaltje

Ik zal het maar ronduit zeggen. Ik werk mn kont eraf om iets voor elkaar te krijgen en als je dan even niet oplet, breekt een ander het weer af.

Ozzie natuurlijk hè.

Dacht dat ze wel even los kon op het hout, terwijl ik een fotootje nam.

Tja, betrapt!

Ze zei dat het een testje was.

Uhuh.

Zit het allemaal wel goed vast enzo.

Ik heb zo mijn twijfels over dat verhaal.

Anyway, reden voor de foto was de zijkant van Kaatje. Geen isolatie meer te zien, een houten jasje.

Meteen een likje basisverf erop en een plastic regenjasje aan, dat dan weer wel.

Kan één en ander in alle rust drogen.

Ze hoeft alleen nog een achterkantje.

Ik ben nog op zoek naar wat tweedehands hout daarvoor.

Er staat inmiddels een kacheltje op een speciaal daarvoor gemaakt plankje en verder groeit het aantal afwerklatjes dat op de goede plek zit gestaag (bijvoorbeeld rond het raam).

Dat laatste geldt ook voor Keetje trouwens.

Daar is de binnenkant ook weer iets verder afgewerkt.

Elke keer zie ik iets anders waarvan ik denk, dat moet toch ff een klein beetje beter/affer/mooier/subtieler.

Ik ben met vlag en wimpel geslaagd voor de cursus zelfvermoeienis, mind you.

Een aanrader hoor!

Dat wordt nog wat met plamuren en verven straks….

De twee P’ees

Kaatje kreeg Paneeltjes langs de deuren.

Ik had ze nog liggen.

Ooit kwam de gedachte bij mij op dat er in ons huis luiken voor de ramen moesten.

Een tijdje later liet ik dat idee weer vallen.

Maar ik had ze al wel gekocht.

Hoezo wispelturig.

Lang verhaal kort, zo heb je nog eens wat om te vertimmeren.

Hoewel er nog heel veel werk te verzetten is aan Keetje en Kaatje, wil ik toch vast m’n Plannen voor de toekomst ontvouwen.

Mind you, we leven in het nu hè, dat is het belangrijkst. Nu is wat je hebt.

Aan de andere kant, als je geen plannen meer wilt maken, ben je een beetje gestopt met leven.

Kan een klein plannetje zijn hoor. Morgen ga ik een puzzel leggen van 1000 stukjes, ik zeg maar wat.

Soms is grote plannen maken wel eng. Of je jezelf jinxed.

Pffff bijgeloof is voor watjes.

Anyway, mijn plan voor de nabije toekomst is als volgt.

Keetje en Kaatje af en verkopen. Schulden met de vrienden van Kaatje vereffenen.

Van Kootje (of een nog te scoren platte wagen) een Tinyhouse maken met een puntdakje.

Ook verkopen.

Daarna een bus ombouwen tot megacamper.

Zet ik um misschien wel in een weiland en gaan Muisman en ik off the grid leven.

Touren door de binnenlanden van Canada lijkt me ook wel wat.

Muisman weet het trouwens nog niet van dat terug naar de natuur enzo.

Vertel ik vast nog wel, kunnen we samen plannen maken!

 

Kaatjes jasje deel 1

Dit is Kaatje. Ze had nog geen jasje. Ik ben er maar mee begonnen want het lijkt er op dat we nog een periode van rustig weer krijgen. Kan ik er misschien ergens in de komende week een verflaagje ter bescherming aanbrengen.

De grondlaag zit er in ieder geval op. De kleur is lichter dan die van Keetje. Ik heb restjes bij elkaar gemikt.

Vandaar.

Restjes weggooien is zonde. Dat weet de fourageur van een huishouden als ie een beetje slim is en klussers weten het ook. Restjes maken de begroting sluitend zeg ik altijd maar.

Raam moet nog afgetimmerd. Er zit al wel wat (hergebruikt) lood onder het raam. Daar komt nog een vensterbankje op als ik een goed hard houtje (aka hardhoutje) vind dat geschikt en vooral lang genoeg is. Kortjes zat eej, maar die langere hè, hai dat is soms wat.

Anyway, komend weekend maar eens aan de andere zijkant van Kaat beginnen.

Je zou kunnen zeggen dat ik de sokken erin heb.

Je zou het ook niet kunnen zeggen, denk ik het lekker zelf!

;-)

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bed-dingen

Let’s talk bed-dingen.

Nou.

Kaatjes bed kun je simpelweg uitschuiven tot een knusse tweeligger, Keetjes bed heeft een heel ander systeem.

Met een elegante zwaai klap je de tafel omhoog, waarna tussen de zitbanken een gat ontstaat.

Wat nu!

Nou daar heb ik het volgende op gevonden.

Drie mooie licht hanteerbare rekjes, gemaakt van een oude lattenbodem met het heerlijkste hout dat je je kunt voorstellen.

Als je het zaagt, dat is.

Ja, als je het zaagt dan lijkt het of je een doos potloden opentrekt.

Wereldgeur.

Daar word ik blij van.

De rekjes plaats je heel makkelijk tussen de banken.

Rugleuninkjes erop en voilà…

Knorren maar!

Oja, het bed is hondproof. Eenmalige test, dat kon, want de kussens moeten nog opnieuw bekleed.

Wat een gezelligheid hè.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Je moet er wat voor over hebben!

Met het oog op de komende winter én de komende zonnige regenvrije dagen, moest ik wat aan Keetjes jas doen. Een beschermlaag aanbrengen van verf op het onbehandelde hout bijvoorbeeld.

Dat bleek makkelijker gedacht dan gedaan.

Eerst was het zoeken naar de ooit aangeschafte lijnolieverf. Die lag op de bovenverdieping. De groenige kleur die ik volgens mij uitgezocht had kon ik nergens vinden, maar goed. Blauw is ook mooi.

Onderweg naar beneden glipte het blik uit mijn handen…. byebye deksel. Hele houten vloer een make-over.

Snel opgeruimd.

Nieuw blik opgezocht (de laatste van de twee, tuurlijk).

Anyway, gauw verder met waar ik gebleven was.

De eerste verflaag moest in een bepaalde verhouding. 50 procent lijnolie, 35 procent verf en 15 procent terpentijn.

Zo gelezen zo gedaan.

Ik roeren en roeren.

Man het leek wel slagroom!

Kijk ik op de fles, heb ik in plaats van lijnolie, een soort speciale zeep gebruikt om geverfd hout af te nemen voor een verfbeurt.

Ik had graag een aansteker binnen mijn bereik gehad, dan was Keetje nu zwart geweest en een stuk kleiner.

Toch maar door met het plan.

Nieuwe meuk aangemaakt ;-)

Blik wit erbij. Ik kon er niet op gokken dat er genoeg blauw over was voor de hele eerste laag dus vandaar een beetje mengerdemeng.

Toen EINDELIJK de beide zijkanten en een klein stukje achterkant geverfd.

De rest van de plankjes was al beschermd met een oude laklaag dus die kan eventueel wat later.

Mooi blauw is niet lelijk vind ik.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Privaat

Zo! Een ieder die behoefte heeft aan rust heeft kan zich terugtrekken in de wc-ruimte van Kaatje. Wie er zijn of haar behoefte tastbare vorm wil geven moet even geduld hebben, het keetje heeft nog geen pleetje.

Maar wel een heuse deur dus.

Hoera!

Vanmiddag opgehaald en na enig geploeterd kon ik vaststellen dat het ding hing en redelijk soepel liep. Voorwaar geen sinecure. Scharnieren en ik zijn, laat ik het hier maar gewoon neerplempen, op z’n zachtst gezegd geen vrienden. Ik kan er eindeloos mee aan het pielen zijn, denkfout op denkfout stapelend en dan maar hopen op een goede afloop.

Anyway, vandaag had ik kennelijk een goeie dag en aan het eind alleen maar het smoel van zo’n emoticon met een opgetrokken wenkbrauw en een hand onder de kin. Had ik dat deurtje eigenlijk niet andersom zullen hangen? Nou, het zal. Het hangt en het blijft hangen. Punt.

In het ontstane hutje is het heel knus. Het geluid is door alle isolatie ook gedempt. Dat voordeel zal mijns inziens twee kanten uitwerken. Waarvan akte.

Boven de deur zit (zat er al een tijd hoor, maar toch..) een lieflijke bloemtafereeltje. Ooit wordt dat wit met zachte kleurtjes. Sjo leuk! De deur zelf moet ook nog een paar sierlatjes, maar daar moet ik even voor naar de winkel.

 

Bewaren