De achterkant heeft een jasje

Je weet wel waar je begint, maar zelden waar je eindigt. Zelden zoveel taaie en vooral ronde houtjes gezien als vandaag. Ze zeggen wel eens dat de tijd recht maakt wat ooit krom was, maar voor de vloerdelen waarmee ik Keetjes achterkant wilde bekleden gold het omgekeerde.

Eerlijk waar, ik moest mezelf even toespreken om weer in de goeie flow terecht te komen, maar toen ging het ook rap met de plankjes. Van gebruikt materiaal heb je vaak veel voor en nawerk en de klus van vandaag vormt daarop geen uitzondering. Eerst op maat zagen en gebruiksklaar maken en nu alles erop zit….. neem alleen die naden al, wat zal ik daar eens mee doen!  Breeuwen net als vroeger in schepen, touw tussen de planken meppen? Sam is er ook wat mee aan, dat kun je wel zien.

Wat heel erg leuk was vandaag; schreef ik eergisteren nog dat het wachten was op een advertentie vol gratis isolatiemateriaal, vanmorgen stond ie op marktplaats! Niet al te ver weg, ongeveer twaal vierkante meter en 5 cm dik, gratis. Huh? Dat was nou ook sterk zeg! “Ophalen, ja?” mailde ik in een nette volzin en kreeg per ommegaande antwoord, “is goed.”

Victorie!

buitenkant-achter

 

Isoleren van Keetjes achterkant

Keetje moet er wat laagjes bij. Dat groeiproces verloopt langzaam omdat ik de juiste advertentie nog niet tegengekomen ben. Eentje als; ik woon niet zo ver bij je vandaan, heb nog een lading gebruikt isolatiemateriaal liggen voor een zacht prijsje, kom je het halen? Maar we blijven speuren.

Zo kwam ik een heel leuk hardhouten raampje tegen, op steenworp afstand, gratis en de voor niets, maar wel enkel glas. Geeft niks, dat gaan we tzt wel vervangen.

zijraam-linkskleinNu zitten alle kozijntjes in da house (met uitzondering van het mini – ook gratis – wc raampje. nou ik er over nadenk) en kan de buitenkant aangekleed worden. Niet zoals deze foto van het laatst geplaatste raampje, dit feestgebeuren moet de regen wat buiten houden.

Om toch een beginnetje te maken met de buitenkant, zocht ik de laatste isolatieplaten die we rijk waren bij elkaar. Ze lagen ooit onder iemands zwembad en nu al een tijdje her en der rond het huis. Na het timmeren van een raamwerkje, het hergebruiken van een lapje lood onder het raam en wat precisiesnijden zat Keetjes achterkant er in.

Tijd voor wat bekleding met hout. Nou heb ik vloerdelen gekregen van vrienden. Ze komen geloof ik uit een klooster en lagen al heel lang in opslag. Behalve vies zijn ze ook lastig in elkaar te zetten door keiharde lak vermengd met vuil langs de randen.

Nou wordt het manueel verwijderen van één en ander een monnikenwerkje waar ik niet echt op zit te wachten en daarom ga ik ze nu eerst stuk voor stuk over de zaagtafel halen. De zaag glijdt langs het hout, zo afgesteld dat alleen de onrechtmatigheden weggeschraapt worden. Maar vandaag niet meer hoor. Met het dalen van de zon, zakte ook de temperatuur en daarmee mijn motivatie om verder te gaan. Binnenkort meer.

collage-isoleren-achterkantklein

Je moet er wel uit kunnen

Voor dit raampje, dat vandaag in Keetjes kont belandde (rare zin), moest ik wel wat geduld hebben voor de verkoper over de brug kwam, maar toen had ik ook wat.

Een gaaf kozijn van goede kwaliteit hout, 0.90 bij 1.44, zijwaarts draaiend raam, dubbel glas,ventilatierooster, met mooie hang en sluitwerk en een uitzettertje voor slechts 35 euro.

Beetje groot? Nee hoor, helemaal goed voor de functie die het ding gaat krijgen; mag ik u voorstellen, de nooduitgang. Kijk, Keetje is van hout en ze kan fikken als de beste. Als er aan de voorkant iets mis gaat, moet je er achter wel uitkunnen eej.

“Hier komt toch een wc-tje?” vroeg Muisman ietwat verontrust, doelend op het riante uitzicht cq inzicht. Geen zorg, ik zeg gordijntje of een leuke raamschildering.

Voorlopig hangt er wat trouwens blauw zeil voor, niet zo mooi fototechnisch gezien, maar de wind waait hard en ik zie er tegenop om de hele boel lost te gooien. Een behoorlijk kiekje komt vast in beeld, als het volgende evenement zich aankondigt, de laatste zijkant, maar daar heb ik nog geen raampjes voor.

collage-raamachterkant

Zo’n mooie zijkant heeft niemand

De doordringende walm van mijn zelfgenoegzaamheid deed Muisman, die het toch al zwaar had door een gemeen voorjaarsvirus dat hem aardig lam legde, wild gebaren dat het zo wel weer kon.

Nou, met alle respect, ik vond zelf dat er nog wel een schepje bovenop mocht, want wat was ik blij, tevreden en vooral supervoldaan.
Kijk, je speurt een beetje op Marktplaats, doet een biedinkje links en rechts, maar dat loopt op niks uit en dan…. op een dag… als je denkt dat het nooit wat gaat worden… hopt ie tevoorschijn… de mega advertentie waarvan je denkt.

JAAAAAAAAAAAAA.

De eerste keer was dat een setje gebruikte panlatten die een jongen had gekregen van zijn buurman, waarna hij ze met bloed, zweet en tranen ontspijkerde en te koop aan bood op internet. Ik werd er heel blij van en Keetje krijgt ze straks op haar dak.
Daarna kwam de apotheose.

“Te koop,” stond er, “een raam, in een kozijn, gebruikt maar nog steeds zo goed als nieuw, meranti, dubbel glas, 1.20 bij 1.20, met raamslot, vraagprijs 25 euro.” “Dag!” schreef ik, “Voor die prijs kom ik dat raampje heel graag halen.” En het was goed! Maar vooral ook heel zwaar, als in heel met een stuk of 25 ee’s. Keetje ging er straks geheid scheef van hangen. Ik meteen al eigenlijk.

Vandaag ging het oude zijraam er uit en zaagde ik links en rechts wat ruimte, maakte een raamwerkje en plaatste het nieuwe kozijn. kostte een paar zweetdruppels maar dan heb je ook wat. Want zeg nou zelf is het geen beauty? *snorksnorksnork *walmwalm

collageraamzijkant