Binnenwerk

Wat kleine veranderingen vandaag, een vensterbankje, paar afwerklatjes, kastplankjes, extra steun aan een legplank, dat soort dingetjes.

De afscheiding van de keuken bestond nog uit twee delen met een balkje er tussen (fotootje linksonder), die holte heb ik afgedicht met dunne plaatjes triplex. Krijgt zo’n muurtje een beetje body.

Na al dat getimmer had ik zin om wat mooie afwerklatjes te kopen. Leuke latjes kom je hergebruikt niet zoveel tegen. Ze sneuvelen vaak bij het slopen. Het leek me dan ook allezins redelijk om hiervoor naar de winkel te gaan. Anyway, toen ik in de bouwmarkt voor het schap met hout stond, overviel mij een enorme vlaag van knieperigheid. Om nou met 50 euro aan latjes de deur uit te lopen. Ik kreeg het niet voor elkaar. Zelf maar wat freubelen, of een meer succesvol moment van kooplust afwachten….

Maar verder gaat het dus voorspoedig. Nu moet ik één dezer dagen Muisman even strikken voor de elektriek, dan kunnen de wandjes en het keukentje afgemaakt en wordt het langzamerhand tijd om eens na te gaan denken over een manier om de zit/slaaphoek vorm te geven!

interieur-afwerken-collage

Binnenwand rechts

Beetje de grote lijnen aangehouden tijdens dit keetdagje. De rechtermuur werd bekleed met een stukje saunaplaat en schrootjes afkomstig van de buitenkant, maar dat laatste zagen jullie natuurlijk meteen aan het rode kleurtje. Langs de ramen zit een landelijke plank, dat ziet er nou niet uit, maar straks wel hoor, komt goed.

Nou hoeft er alleen nog een grote plaat vastgezet te worden en dan is deze wand klaar. Heb ik het niet over de afwerklatjes of het vensterbankje hè, dat komt later en er moet ook nog wat elektriek aangelegd.

Duimen dat er een beetje constant en droog weer aankomt… ooit. Niet dat er binnen niks meer te doen is, maar met al die regen of in het meest gunstige geval, dreiging van regen, trek ik Keetjes zuidwester niet uit, met als gevolg een boel gepiel in het halfduister, excusez le mot, daar ben ik eigenlijk wel klaar mee.

Weet je er van.

Nu zou ik een ellenlange verhandeling kunnen houden over het kijken in kleur, of meer specifiek, kijken naar het timmerwerk in één kleur (in mijn verbeelding wit) om te kunnen zien of het ergens op gaat lijken, maar daar heb ik bij nader inzien geen puf meer voor. Probeer het eerst zelf maar, zien we dan wel verder.

binnenzijwandrechts

Daar is het gat van de deur

In plaats van verder te gaan met de kastjes in wording aan de linkerkant, besloot ik een tweede plank op te hangen voor de broodnodige bergruimte.

Toen Keetje nog een schaftkeetje was, stonden er twee banken in. Ik had ze netjes gesloopt en dat hout kwam nu goed van pas. De plank zelf was opgetogen. Na al die bilpartijen opeens zicht van bovenaf. Klein geluk.

Er moet links en rechts nog wel wat getimmerd worden, maar dat doe ik later. Eerst maar eens een (zij)deurpostje hergebruiken en de ruimte er boven afsluiten . Leuk hoor, het werd er een heel ander muurtje van, al zeg ik het zelf. Nu moet ik wel op zoek naar een leuk klein deurtje met glas er in, beetje pipowagerig of een glas in loodgevalletje lijkt me ook wel wat.

Overigens zijn de dakspanten enzo niet kromgetrokken hoor, ik heb wat bewogen tijdens het maken van de panoramafoto. Lekker organisch zullen we maar zeggen.

deurpost-tussenstuk

Landelijk, ja toch

“Je hebt je wagen vol geladen, met wat oude spullen,” zong de kringloopmeneer, die qua uiterlijk zo mee kon doen aan een Jezus look a like verkiezing. Hij hielp bij het uitladen van alle, in ons huishouden, als overbodig aangemerkte handel.

“Jij woont vast landelijk,” zei hij.
Dat klopte wel, dus ik knikte lachend van ja.
“Dat dacht ik al, kan ik zien aan je auto.”
Ah, hij doelde op het mini Jeepje waar ik momenteel in rondcrosste.
“En aan je ogen,” vervolgde de man monter. Hij wees naar zijn eigen ogen en gaf met gestrekte wijsvinger snelle tikjes op z’n oogkas, opdat er geen misverstand zou bestaan over welk lichaamsdeel hij het had.
Tuurlijk, m’n ogen., Dat was ongetwijfeld de wilde boerendochter die daarin verscholen zat… of zoiets. Nou vooruit maar weer.
“En aan de geur.”
Huh? De kringloopman zag mij fronsen. Geur?
“Heel lekker hoor, bedoel ik, niet vies ofzo,” haastte hij zich te zeggen en schutterde wat met de laatste doosjes.
“Is goed,” riep ik vrolijk en om de ietwat ongemakkelijk aanvoelende analyse die op me losgelaten werd een zachte dood te laten sterven, liep ik vriendelijk wuivend, maar doelbewust, het pand uit.

Opbergen

Ook al heb je niet veel meegenomen, toch is het leuk om de reisbagage een beetje fatsoenlijk kwijt te kunnen. Keetje weet er alles van en daarom krijgt ze heel veel kastjes op de plaatsen waar dat kan; onder de zitbanken en bovenin langs de wanden, daar waar je niet loopt. Vandaag heb ik een beginnetje gemaakt.

Noodgedwongen, want op zich had ik wel tijd om verder te komen dan dit, maar er was a. eigenlijk geen geschikt hout en b. de flow was er niet. Dat laatste is heel belangrijk. Is de flow er wel, dan is elk plankje wat je pakt raak, ieder afvalstukje bruikbaar voor een ander plekje, gaat elke spijker recht en bereikt iedere schroef z’n doel.

Vandaag was de zwaartekracht weerbarstig, getuige het gereedschap en de plankjes die maar één ding in het kopke leken te hebben, hoe komen we zo snel mogelijk naar beneden. Elk houtje dat kon splijten deed dat, wat ik nodig had lag precies daar waar ik me niet bevond en natuurlijk pakte ik van de twee vage streepjes de verkeerde, zodat m’n plankje te kort werd.

Kanonnen.

Ik dacht Ajuu paraplu en ging in huis bezig met iets dat me een stuk beter af ging; het verzamelen van flauwekul bezittingen en die deponeren in een doos bestemd voor de kringloop. Het werden er vier trouwens.

Straks passen we zelf nog in een keetje.

kastjes-eerste-opzet2

Keukentje in aanbouw

Het was eigenlijk nog niet de bedoeling, maar er moest even een beginnetje gemaakt worden met het keukentje. Ik zat wat met die ruimte in m’n maag, om het zo maar eens te zeggen. Zou het toch te klein worden? Had het badkamertje minder groot gemoeten?

Tja, dat krijg je er nou van als je halverwege de focus verlegt. Keetje zou eerst een slaaphutje worden en in dat kader was een beetje prettige wasruimte niet gek. Later bedacht ik me dat Keetje een minihuisje moest zijn en zo kwam er ook een keukentje in beeld.

Om een einde aan m’n getwijfel te maken ging ik met de kleine ruimte aan de slag. Er zaten luiken voor de oorspronkelijke ramen in Keetje. Dat waren stevige planken en qua formaat uitermate geschikt. Ik schroefde ze op elkaar en begon met m’n grote hobby, het zagen van rondingen!

Afijn, op de foto kun je zien hoever ik gekomen ben. Keukentje is nog lang niet klaar. Dit is de basis. Voor de beeldvorming even een klein kookplaatje. er komt een omhoogklapbaar deksel op. “Het” kan net denk ik.

Hergebruik is prachtig, maar heeft ook nadelen. De uren die je kwijt bent aan het ontspijkeren, opknappen en zoals in dit geval, gare verflagen verwijderen.. maar verder geen klagen hoor. Als ik alleen al denk aan de kosten die je bespaart op de aanschaf van bouwmateriaal….

keukentje

Volbouwen

Vandaag platen aan de binnenmuur gezet en daarna een laag wandje gemaakt dat dient als leuning van een bank en tegelijkertijd het keukentje afscheidt van het zit/slaapgedeelte. Je ziet hier de basisvorm en ik kon er met de beste wil van de wereld geen fatsoenlijke foto van maken.

Gelukkig weet ik zelf waar ik naar toe wil. want het is best moeilijk om door al het oude hout en die wirwar aan vormen heen te kijken. Eerst heb je zo’n mooie lege ruimte en nu gaat zich dat langzaam vullen met banken, kastjes, deurtjes en weet ik wat. Komt bij dat Keetje nog steeds de plastic regenjas aan heeft. Beetje donker.

Afijn ’t keukentje wordt nog een hele puzzel, Had misschien toch net even 15 – 20 cm groter gemoeten. Je kent het wel. Het eerste Keetje bouw je voor een vreemde, de tweede voor een vriend en pas de derde voor jezelf. Dan heb je alle kinderziektes er wel uit. Leerzaam proces hoor, een aanrader!

afscheiding-keuken

Stroom

Het raamwerk aan de linkerbinnenkant van Keetje was klaar en ik kon niet wachten om er wat mooie dunne platen op de schroeven.

Ik had nog een stuk of vier niet al te brede exemplaren en ze maakten ooit onderdeel uit van een saunawandje. Dat wandje bestond uit panelen met aan de voorkant schrootjes waarmee ik de afscheiding naar het badkamertje timmerde en aan de achterkant zat dus het plaatmateriaal waar ik nu mee aan de slag wilde.

Man, wat ging het voorspoedig. Zo voorspoedig dat ik al met een scheef oog keek naar waar de kastjes gingen komen….

“uhm,” zei Muisman, “Ik wil niet vervelend doen, maar wilde je geen stopcontactjes enzo?”
Donders, hij had gelijk. Dat was nou ook niet grappig.
“En hoe wil je het precies?

Uhhh, daar vroeg hij me wat. Maar na enig nadenken kon ik er wel iets op antwoorden hoor en na overleg over haalbaarheid en stroomstrategieën (ik zeg ook maar wat) konden we aan de slag.

Ik brak het wandje deels weer af en Muisman boorde wat gaatjes, legde leidingen en trok draadjes. Nou kan ik morgen verder timmeren. Dat wil zeggen, tot daar waar het zit/slaapgedeelte komt. Het keukentje moet weer anders. Hoe dat weet ik nog niet.

stroom

Geen apekool

Het mooie lenteweer brengt de koolzaadvelden zeker twee weken eerder in bloei dan normaal, zegt buurman Boer. Maar het suikerbietenzaad is vooralsnog passief, dat kun je zien aan verschillende akkers die veel te lang zwart blijven. Vochtigheid, is wat zo’n bietenzaadje nodig heeft om te ontkiemen en dat is er bij lange na niet genoeg deze weken. Die ontwikkeling verloopt dus minder voorspoedig.

De aardappeltjes kunnen daarentegen nog wel wat droogte verdragen. Voorlopig nos problemos met de patatos. Buurman Boer kan dit soort dingen weten, want de man boert al heel zijn leven en niet alleen na de maaltijd.

Met de komst van de uitgestrekte gele vlakken in het landschap, maakt ook de imker zijn rentree. Het zal dan ook niet lang meer duren tot de autootjes vol materiaal,zich melden langs de akkerrand. Binnen de kortste keren worden er groene, gele, blauwe en/of rode bijendorpen uit de grond gestampt.koolzaad

Men doet vooral aan lintbebouwing. De bijenkasten worden ordelijk op een rij geplaatst, soms ook twee aan twee met een soort van pad ertussen. Gedurende een aantal weken spannen de bewoners van deze tijdelijke nederzettingen zich in om honing te verzamelen. Om de zoveel tijd doet een mannetje met een imkermasker op hetzelfde.

Zo houden de bijen en de bijenhouder elkaar bezig, maar niet van de straat. Vooral de bijen zwermen druk van veld naar veld en steken frequent de weg over. Daarom een welgemeende waarschuwing:
Automobilisten: raampjes dicht.
Fietsers: klep dicht….

Geen apekool!

 

Een binnenmuurtje

In afwachting van materiaal om de buitenkant op te leuken werd het tijd om Keetjes binnenkant een beetje te modelleren. Ik heb een basismuurtje getimmerd dat het toilet/wasgedeelte scheidt van het zit/slaapgedeelte.

Inmiddels zit er ook een raamwerk aan de linkermuur (hier niet te zien) en kunnen er platen tegenaan. Eerst worden de grote lijnen uitgezet, daarna wordt het tijd voor de details en afwerking.

Om houtjes op maat te zagen moet ik 100 keer Keetje in en uit, nog niet zo makkelijk met twee van die deurmatten.

binnenmuurtje1