Koken met Kaatje

Een Kaatje zonder kookgelegenheid bestaat niet, al was het alleen maar om er een kop koffie te zetten of een éénpansmaaltje te bereiden.

Het keukentje is gesitueerd aan de achterkant, dus ik had bedacht dat er geen nooduitgang nodig was zoals in Keetje. Bij vlam in de keet luidt het advies “REN NAAR BUITEN”. Voor de wat traag-van-begrippers kan ik natuurlijk een pijl ophangen richting deur.

Anyway, ik begon met een paar basic kastjes zoals je kunt zien, de deurtjes moeten er nog voor. Als ik het meest rechtse kastje niet twee keer had gemaakt hadden ze er misschien al aan gehangen, maar ik vond bij nader inzien het formaat te groot, dus hup alles weer los… pff, suf gedoe.

Het tussenstuk krijgt ook nog een paar plankjes en dan moet ik maar eens een aanrechtje fabriceren. In Kootje zat een leuk roestvrij stalen maar die is voor m’n gevoel toch te hoekig voor Kaatje. Maar weer eens speuren op internet of er wat leuks te vinden is.

keukenkastje-basis

Dream on

Het blijft me verbazen hoe gedetailleerd je kunt dromen. Het ging over een woord dat ik had bedacht om een soort van leuning te beschrijven.

Dat woord had met m’n keetjesbouwerij te maken, want ik had net een bijzonder ingenieuze constructie getimmerd. Man wat was ik toch handig met die apparaten hè. Frezen zonder grote vreze en heel geen Franse slag.

Anyway dit terzijde, het ging om de leuning en dat woord. Bestaat het echt vroeg ik mij af , ik googelde en ja hoor daar stond het zwart op wit met uitleg en al. Wat bijzonder, droomde ik verheugd, nou weet ik zomaar een woord te bedenken waarvan ik de betekenis eigenlijk niet wist, maar ik paste het wel heel adequaat toe.

Ik was behoorlijk met mezelf ingenomen. Wat heeft een mens toch een boel luikjes in z’n hoofd die zomaar open poppen als dat nodig is! Daar moet ik straks als ik wakker word even een mooi blogje over schrijven.

Na vele omzwervingen en ongetwijfeld nog meer inzichten werd ik inderdaad wakker, maar wist het woord niet meer, ondanks dat ik een soort van ezelsbruggetje had bedacht.

Bummer!

lettermanjan2jpg

Dit is Letterman Jan, die droomt ook wel eens van woordjes.

 

 

 

Raam enzo

De wc kreeg aan de binnenkant muren en ik heb ze van buitenaf gefotografeerd.

Anyway zo ziet het er niet uit, maar je moet ergens beginnen hè. Het wc raampje kreeg een plek en het openslaande raam ook. Je zou kunnen zeggen dat ik een aardige slag gemaakt heb. Weet je er van.

ramen-en-wcruimte

Das wij(d)sheid

wijds

Er kwamen twee jongetjes aangefietst.

Brugklasleeftijd.

Ze fietsten bijna langzamer dan ik wandelde en waren druk in gesprek over de dingen des levens – denk ik- moet wel, want wat ik opving was, “Als ik een vriendinnetje heb jongen, dan wil ik gewoon dat ze gelukkig is weet je, dat we blij zijn.”

Das toch om op te vreten so cute!

Kip of ei.

Hooooh, laten we, voor de orde van de dag alles overneemt en ons achterlaat met een oja, dat was ook zo, niet voorbij gaan aan het heugelijke nieuws van gisteren…. een ei.

We zullen nooit weten wie het voor ons legde, Kim, Cis, Emmylou of Polly, want we waren er niet bij, maar nadat de dames even in de peperkas gezet waren om daar eens even flink te tuinieren, lag er na een uurtje zomaar een ei in een versgegraven gat.  Puntgaaf, glad, mooi lichtroze-wit. Ik zeg, zelden zo’n mooi exemplaar gezien.

Wat we natuurlijk wel weten is wat er eerder was, de kip of het ei. Gelukkig maar, er is al zo weinig zeker in het leven. Wat trouwens ook nog voorbij kwam dit weekend was een geheel ander soort KIP in de vorm van een heuse caravan, retromodel 1981 en alleen gebruikt door een oud mevrouwtje. Alles nog zo gaaf als wat. Moedermuis is de trotse eigenaresse, want sinds ze in een appartementje woont mist ze het buitenleven.

We zetten wel een caravan in de tuin, riep ik en de rest is geschiedenis. Hier is Muisman de zaak aan het rechtzetten onder toeziend oog van de hapsnavels.

KIP-caravan

 

Kaatje kuisen

Kaatje zag er voor het eerst weer een beetje fatsoenlijk uit. Wat een beetje vegen en opruimen niet kan doen hè.

In omgekeerde volgorde trouwens. Eerst opruimen, dan vegen, of nog preciezer. Eerst een wc-hokje timmeren en dàn opruimen etc etc. Naast de wc komt nog een keukentje. ik weet niet of ik deze deur ga gebruiken, mss zoek ik er eentje die dicht is een die ik doormidden kan zagen. Dan heb ik wat minder draaicirkel nodig.

Morgen haal ik een wc-raampje op dat ik gekocht heb, als dat er in zit kan de achterkant van Kaatje dichtgetimmerd worden. Koel!

hokje-wc

Leuk man

Het was een leuke dag. Zo zag ik een koe uit de stal sprinten, ze huppelde achter haar vriendin aan die al een eindje verderop liep. “Wacht op mij, wacht op mij!”, hoorde ik haar roepen. Die twee gingen natuurlijk keten, dat snap je wel.

Deed ik ook, eerder die morgen, met Kaatje. Hergebruik is leuk maar je krijgt er ook wel eens een punthoofd van, bijvoorbeeld wanneer je een uur staat te ploeteren om een onwillige schroef ergens uit te krijgen. Daarna brak ik mijn hoofd over hoe de indeling moest gaan worden en ik durf inmiddels voorzichtig te zeggen dat ik het wel voor me zie.

Toen werd het tijd om m’n op Marktplaats gescoorde houtjes te halen. Mooie zware kwaliteit multiplex plaatjes, 11 stuks voor het mooie bedrag van 32 euro. De oppervlakte is gelijk aan 5 hele platen uit de winkel en daar kost 1 plaat al rond de 31 euro. Je hoeft geen Einstein te zijn om te begrijpen dat dit een fijne aanschaf was. Kijk maar, Lotus is er ook content mee!

hout-kopen

Verandaatje voor Kaatje, dat rijmt

Gisteren de voorgevel exit, vandaag een stuk vloer. Never a dull moment in de Keet Kaat.

Het deel dat veranda gaat worden moest er uit. Er zat daar ook een balk die aan vervanging toe was en het raamwerk van de verandavloer-to-be kon sowieso nog wel wat versteviging gebruiken.

Op de foto zie je wat het geworden is. Daar waar de vloer nog ligt komt de nieuwe ingang. Aan de voorkant is er wat bij aangetimmerd. Ik wilde een overzicht maken van de ingang met verandaatje, een soort totaal shot, nou het enige wat totaal werd was de chaos. Komt van al het losliggende materiaal. Staanders die willekeurig neergezet lijken te zijn, een wirwar van hout. boel woorden om te zeggen dat het nergens op leek. Komt nog wel.

Anyway, de ijzeren grondsteunen gaan daar weg, die moeten los geslepen. Zet ik soort gelijke jongens aan de voorkant. Ik weet nog niet wat voor vloer ik wil, mss gewoon betonplex, dat is sterk en watervast. vlonderdelen of iets dergelijks lijkt wel leuk, maar als je een klapstoeltje neer wil zetten heb je een probleem.

Ondertussen zoek ik naar van alles en nog wat op Marktplaats. Heb ik toch voor Kootje (ja je moet vooruit denken) zulke leuke deurtjes op de kop getikt voor een prikkie!

vloer-veranda

Zooooooo!

Zoooooooooooo, dat is lang geleden! Yep, inderdaad, maar we zijn er weer hoor. Jawel. Gisteren eigenlijk al.

Toen vroeg ik Muisman of hij me wilde helpen met het ontwieberen van Kaatje. Het arme ding was door al die stormen (alweer) helemaal uit balans. Kunnen we niet hebben natuurlijk. Ik kan zelf al amper een latje recht timmeren, laat staan als de geslagene ook nog eens uit het lood staat. Anyway, het kwam helemaal goed, dus ik kon weer aan de slag.

Dat werd vandaag. Ik timmerde een toog voor de twee tuindeuren (die ik nog niet heb, maar waar ik marktplaats voor afspeur). Die komen iets naar binnen te staan zodat we straks buiten onder een afdakje kunnen zitten. Voor de toog heb ik een deel van een heel oud bed gebruikt . ik vond die bloemen zo lollig.

Daarna verstevigde ik het één en ander aan de voorkant met een paar balken en kon het leukste klusje van de dag beginnen. Het spannendste ook, trouwens. De oude voorkant moest er uit en Muisman kwam voorlopig nog niet thuis. Zag ik mezelf als Atlas het dak van Kaatje omhooghouden. Niet fijn. Maar het ging goed. En je moet me maar even op m’n woord geloven; het wordt best leuk!

deuropening

Ontwikkeling

En zo gaat je leven in vreugde voorbij, roept mijn moeder altijd en zij kan het weten want ze is al 85.

Ik verzucht inmiddels -net als zij- dat ik niet weet waar de tijd blijft, nu ik ben opgeschoven richting afzienbaar. Een gevoel wat ik als kind en jong mensch nooit had. Soms telde ik 100 bij mijn geboortejaar op en kwam dan ruim over de helft van de volgende eeuw terecht. Dat gaf me het idee dat ik onsterfelijk was, maar nu klinkt 2061 niet eens zo heel ver weg.

Ik las ergens in een interview met een schrijver dat het steeds-sneller-verstrijken-van-de-jarengevoel komt door stilstand in de eigen ontwikkeling. Zoiets. Niet dat je op latere leeftijd niks meer onderneemt, maar het lijkt toch niet op de duizelingwekkende veranderingen tussen je nulde en pak um beet .. ach vul dat ook zelf maar in. En daarom lijken de jaren steeds meer op elkaar, een herhaling van zetten.

Anyway, eigenlijk heb ik geen tijd voor dit geleuter, maar het regent nu. Ik wil verder in de tuin en heb ook al veel gedaan vandaag. Om het goed te maken met de familie klimplant aka Hedera (er wordt wat afgeroddeld in zo’n tuindorp, voor je het weet is je goodwill vertrokken met de noorderzon) kreeg de plant wat uitzicht. Groeide ze eerst de sloot in, mocht ze nu langs een hekwerk van takken de wereld eens van boven bekijken. Als dat geen ontwikkeling is.

hekje-hedera