Hot!

Het komt mij voor dat m’n Pink ribbonwedstrijddebuut, lees de 10 km recreantenloop, van zondag 7 juni aanstaande gecanceld moet worden.

De hoe-wordt-het-weer-site kwam met alarmerend nieuws. Er stond… blablabla jadajadajada en dat het vanaf donderdag geleidelijk aan warmer zal worden in Nederland, met temperaturen tot 25 graden. Ook vrijdag houdt het warme weer naar verwachting aan en in het weekeinde kan zelfs sprake zijn van enkele tropische dagen met temperaturen tot 30 graden.

WTF??!!

Yo, zie je het voor je? Ik wel. Sinds ik hormoononderdrukkers slik kan ik mijn warmte bij inspanning nog slechter kwijt dan “vroeger”. En toen was ik er ook al geen ster in. Tegenwoordig trek ik na 1 kilometer m’n jasje uit, nog een kilometer verder het shirt en daarna loop ik in een soort sportbh verder. Muisman begrijpt er niks van. “Het is iets van 9 graden joh,” roept hij lachend en bij het uitlopen bezorgd “koel je niet teveel af?” Nou, ik zou het liefst in een ijsbad springen.

Anyway, in dit kader lijkt het me niet fijn om met tropische temperaturen rond te gaan rennen. Het is ook niet zo dat ik iets moet bewijzen. De 10 kilometer die op het programma staat heb ik de afgelopen maand al een aantal keren gelopen. Kan dus zijn dat de Ladiesrun het met een deelnemer minder moet doen. Zeg ik nu hè, misschien bedenk ik me nog. Kan hoor. Niks zo veranderlijk als een mensch en ik heb verdeurie al zo’n lollig shirt.

Onderstaand het Runkeeper (een appje dat alle sportactiviteiten klokt) overzicht van de afgelopen maand, zonder het loopje van vandaag, maar toch. Goed bezig eej!

runkeeper

Doif en Houdini

Nog even de eitjes uit het hok verzamelen, dacht ik en koerste naar een afgezet stuk grasland in de tuin waar drie kipjes vrolijk tokten. Nummer vier was weer eens op reis.

De naam van deze ondernemende dame ga ik omdopen in  Houdini, de ontsnappingskunstenaar, want ze kan het wel. Als ik even niet oplet scharrelt Harriët zullen we dan maar zeggen, in de buurt van het huis waar ze de mevrouw vermoedt die de catering verzorgt en als ik buiten kom moet ik echt uitkijken waar ik loop, want zij doet het niet. Vandaag ook niet, maar dat kwam omdat ze een duif gespot had op het gras. Een vleugellamme kennelijk en het lopen ging ook niet jofel, want Duifje duikelde recht vooruit, pardoes op haar snavel.

Houdini hielp een handje. Ze pikte venijnig naar de indringster waarvan ze vermoedde dat het wel een concurrent zou zijn op culinair gebied. Man, man man, die kippen van mij. Ze zijn eigenlijk best onaardig te noemen. Verklaarbaar natuurlijk, maar toch. Het zijn net mensen, zet ze hutje bij mutje en er komt gelijk gelazer. Voor jezelf opkomen is de boodschap die ze meekrijgen in de eierindustrie en eenmaal gepensioneerd leren ze die gewoonte niet meer af.

Anyway, ik ving de duif, roofde de eieren, plantte de kip on the run terug in de ren, borg de eieren op in een doosje en zette de zielige duif in een kattenmandje. Toen werd het zoeken naar een vogelopvang. Nou… dat was lastig, want die instanties zijn steeds dunner gezaaid. Iets met centjes. Uiteindelijk bracht ik haar naar het dierenasiel waar de dierenambulance het beestje op zou pikken om naar een vogelopvang te brengen.

“Mag ik tien euro betalen voor kost en inwoning?” vroeg ik de medewerkster van het asiel die daar even heel hard over na moest denken. Zo’n vraag kregen ze niet vaak. Ze herstelde zich kranig en zei dat dat mocht. De vanzelfsprekendheid waarmee je verwacht dat een ander je probleem oplost koop ik graag af. Zo vanzelfsprekend is het namelijk helemaal niet en dat soort instanties lijdt vaak armoede.

Op de onderstaande foto (alle kipjes mogen even los) doet kip een kunst op het been van Muisman. Dit gebeurde nadat ze een keer of zes weg gezwiept was en dàt gebeurde weer nadat ze heel brutaal een aardappel uit m’n bordje stal. Hoezo rustig buitenleven. Om met Phil Esterhaus (Hill street blues, ja je bent 54 of je bent het niet) I’ts a jungle out there! Rechts zit duifje. Wel een mooie hè.

kip-en-duif

Deurgaan

Ik moest verdeurie de bosjes induiken voor een fotootje maar dan heb je meteen ook een heel lieflijk plaatje als dat stomme zeil er niet voor hing.

De deuren waren veel te groot en ze moesten ook nog eens passen onder een boog, dus je begrijpt dat er aardig wat te (figuur)zagen was. Maar alles kwam goed en ze hebben al gehangen ook.

Eventjes, want toen moesten er wat verbindingen verstevigd worden zodat ik niet vier halve deuren zou krijgen in plaats van twee hele. Wat gaten geboord, spietjes met lijm er in en nu een nachtje de hele zaak kneitervastklemmen met een sjorband. Nou, dat zit morgen wel weer stevig!

deuren-kaatje

Overnieuw

Het zat me toch niet lekker gisteravond en alhoewel ik eigenlijk al besloten had om met mijn hoofd voor de televisie te gaan zitten, liep ik toch nog ff gewapend met een schroefboor naar Kaatje.

Hartstikke leuk dat keukentje, maar de verhoudingen waren nog steeds helemaal zoek in mijn beleving. Bleef er maar één ding over. Alles los en dan de volgende dag overnieuw beginnen. Dat was vandaag dus. De kastjes hangen hoger. Eentje is naar achteren verhuisd en ik heb er nog een paar bijgemaakt….. ik geloof dat ik zo wel tevreden ben. Wat rest is een aantal afwerklatjes. Die komen straks wel, eerst maar eens de grote lijnen.

De foto’s zijn hopeloos. Kaat zelf staat onder zeil, het is donker en klein, maar met dit panoramaatje heb je toch beeld. Als toetje even de preview van de tuin- herstel kaatdeuren. Ze moeten nog aan alle kanten bijgezaagd en bijgewerkt, maar dan heb je denk ik ook wat, op het glas na, dat zit er nog niet in. Zijn ze niet prachtig?

keukenkastjes-overnieuw-en-deuren

Alles zal reg kom

Het was een productieve dag vandaag al leek het er eerst niet op, want mijn oog viel op een scheefte waarvan ik dacht, “huh? HOE-KEN-DAT-NOU.”

Uren meteren en schroeven later was het me pas naar de zin en kon ik verder met andere zaken. Een stukje zijwand, wat planken bij de ingang en als klapstuk nog een kastje bij de keuken. Dat lijkt daar allemaal nog wat rommelig zo, maar dat wordt straks snel beter wanneer al die open stukken verdwijnen.

Nou zal de oplettende lezer misschien verontrust denken, “Allemaal leuk en aardig mevrouw Muis, maar hoe zit dat met de elektriek enzo.” Aha goeie vraag. Ik kan u melden daar is over nagedacht hoor. Aangezien de buitenkant niet dichtgetimmerd is, kunnen we nog overal bij. Muisman zal binnenkort een plan de campagne maken en dan komt het dik voor elkaar.

keukenkastje-en-voorkant

De onderste foto is een panoramashot, vandaar de vertekening van één en ander.