Zwembadgeluiden

“Goedemorgen!” galmde een heldere stem. Een bijbehorende oudere man in een erg grote zwembroek stevig vastgesnoerd rond een dito buik, stapte monter uit het badhokje naast de mijne.

Ik liep net naar binnen.
Hij keek me indringend aan alsof we elkaar al jaren kenden of op z’n minst iets met elkaar moesten.
Nou, no weee hooosee, zou ik willen zeggen.
Zo geen zin in onzin gesprekken.
“Goedemorgen” antwoordde  ik desalniettemin vriendelijk en sloot het deurtje achter me.

“Ha daar! Goedemorgen” galmde het wederom.
Dit maal bleek ene Gerda de klos.
Ze beantwoordde de groet met een blij “Dag Harm!”

So far so good.

“Ik dacht al dat ik je hoorde, Gerda” meldde de Harm.
“Ja, ja,  ik heb een schelle stem hè”  riep Gerda vrolijk.

Enig zelfinzicht kon haar niet ontzegd worden.
De term schel dekte wat mij betreft geheel en al de lading.
Gerda’s conversatie met een andere badpakmevrouw was niet te negeren geweest.

“Nou inderdaad!” bulderde Harm, “Ik praat misschien luid, maar jouw stem is nogal…..”
“Hoog!” vulde Gerda snel aan.

Ze had gelijk, zelfkennis is leuk , maar het hoeft niet ingewreven te worden door een ander hè.
En zeker niet door Harm.

Anyway, ik stond te grinniken in m’n kleine hokje .
De microwereld die zwembad heet, best leuk om daar in te duiken.

2 gedachten over “Zwembadgeluiden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *