Speelhuis

Het was een buitendag met uitersten. Stralende zon en stralende regen. Dat is heel goed te doen, mits je op het juiste moment de pauzes weet te pakken.

Toch is het net als met mensen die kamperen en het weer is maar zozo. Thuis zit je de ongelukkigen te be-ach-en-wee-klagen. De lijdende voorwerpen zelf, hebben het met wat praktische aanpassingen links en rechts, vaak prima naar de zin.

Zo verging het de hapsnavels en mij ook vandaag. We scharrelden door de tuin dat het een lieve lust was.

De kippen ook even. Dat kwam omdat hun hekje was open gewaaid, maar dit terzijde.

We verzamelden vrolijk gekleurde bladeren met een hark ( wij waren vrolijk en de bladeren oogden vrolijk) en daarbij nog een halve emmer walnoten ook.

Toen werd het tijd voor :

Het dak van het speelhuisje

Jaja.

 

Ooit stond hier een plat hokje voor de opslag van bouwmateriaal, maar het ding dreigde in te storten.

Toen leek het me een paar maand geleden leuk om met wat restmateriaal een soort van huisje te timmeren.  Zo geschiedde, maar ik bleef steken bij een half af dak.

De kleinkinderen die regelmatig in het optrekje spelen kon dat niet deren.

Mij inmiddels wel.

Een oud spreekwoord luidt, wie iets af wil hebben, moet er even werk van maken.

Vandaag was het moment daar.

Ondanks de regen bleef het onder de bomen best lang droog.

Handig.

Kon ik de bovenverdieping ook nog ff wat afschermen en voorzien van een trappetje.

Nou moet ik trouwens ineens denken aan dat liedje – ik had een hutje in het bos in een heel diep bos lalalalala, van Jaap Fischer.

Wie?

Tssss, laat maar.

Bewaren

3 gedachten over “Speelhuis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *