Hatzhéderaaahh!

Als je het nou hebt over een doorzettertje dan is dat wel de klimop, overigens één van mijn favo tuinbewoners.

Dat zit zo.

Het plantje denkt in mogelijkheden. Wat als ik hier nou eens groei of daar m’n tentakels uitsla….. En voordat iemand van de Hedera-posse, want zo heten die dingen ook, een mening heeft kunnen formuleren, wordt de gedachte in daad omgezet. Dat resulteert in veel, ver en hoog.

Is dat erg?

Neu.

Een klimop is ijzersterk.

Waar je een halt toeroept, wordt geluisterd en vindt koerswijziging plaats.

Heerlijk toch.

Vandaag heb ik heel veel slierten van de grond geraapt en herleid naar een betere plek. Onduidelijke aanhangsels knipte ik af.  Ze werden er niet anders van, of wel eigenlijk, maar je snapt het vast. Op een anderhalve gnieperd na trouwens, die doodstil liggend, een nietsvermoedend tuinvrouwtje liet struikelen.

Minpuntje.

Anyway, de klimop gaat dienen als groen jasje voor de takkenbossen waarin kleine knagers, vogels en aanverwante artikelen huizen. Die takkenbossen heb ik gemaakt tussen de voeten van onze Russische vrienden uit de Kaukasus, een lauriersoort die het bij ons enorm naar de zin heeft. Ze groeien de hemel in. Onder werden ze een beetje  kaal, dat gaf mogelijkheden voor wat kunstmatig aangelegd struikgewas van allerlei snoeimateriaal. Opgesteld in een halve ronding vormen de Kaukanezers een soort koepel over de vijver.

Zei ik vijver? Ah, nou die is nog onder constructie. Komt later wel. Hier dus de achterkant van het gebeuren. Het geheel ziet er nu nog rommelig uit, maar mind you, als we een half jaartje verder zijn staan al die bladneuzen weer dezelfde kant op. Hatzhéderaaaah!

klim-op

2 gedachten over “Hatzhéderaaahh!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *