Huisjedebuisje

Als ik ook maar even een vinger krijg, neem ik de hele hand.

Vooral als het om huisjes gaat, kleine huisjes, waarin je je kont niet kunt keren.

Deze maal is kleinkind Kabouter de klos. Hij moest een nieuw bed.

Laat dat maar aan mij over, riep ik snel. Je begrijpt het al, een uitgelezen kans om weer eens wat te timmeren, een huisje bijvoorbeeld. Lag ook aan de nis in het kamertje hoor, die vroeg er gewoon om en dan kun je echt niet weigeren.

Het werd dus een bescheiden optrekje en wel met twee bedden. Eén voor de kabouter en één voor een logé, of gewoon om lekker op te spelen. Het kabouterbed is hoog en het andere bedje laag. Er mist binnen nog een stukje bed ombouw, wat niet nader te omschrijven latjes, een flinke boekenplank en een veilig stroomvoorziening. De zijkant blijft een beetje open, bedoeld als (extra) kijkgaatje voor de zorgzame ouder.

Het dak krijgt nog een verfje en mij leek een vogelhuisje op de muur ook wel geslaagd, dit alles onder het motto: Das pas klein!

 

Bewaren

6 gedachten over “Huisjedebuisje

  1. O wauw….. je zou gerust m’n hele árm erbij mogen nemen als ik nog kleintjes in huis had, wat een dróóm van een kabouterhuis.
    En ook nog helemaal trendy, het “tiny house ” is in.

    1. ;-) dank je wel Riet, ook voor die arm , want stel dat.. dan zou dat wel handy zijn voor erbij, ik kom regelmatig ook een arm te kort!

  2. Jaja, geef die nis maar de schuld, lekker makkelijk! Het toekomstig kleurtje verf heeft het zeker ook aan zichzelf te danken?! Wel fijn, een vogelhuisje, dat redt de situatie wel weer een beetje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *