Seniel

Er kwam een enorme rookwolk aangereden.

Tussen de flarden door herkende ik een duistergeel gekleurde Trabant met daarin een knalroodhennaharige mevrouw.

Ik dacht terug aan het Trabantje van mijn ouders. Het plastic geval had een vaalrode zuurtjeskleur waarvan er toentertijd veel van de lopende (tra)band rolden.

Mijn ouders waren van het type; maakt niet uit waar je in zit, als het voertuig je maar van A naar B brengt.

Dat is een mooi standpunt wanneer je al wat ouder bent en de nodige levenservaring c.q. wijsheid bezit. Ze mixten dit idee met de hun van huis uit meegegeven spaarzaamheid en ja hoor, daar was ie, de Oostblokauto waar menigeen zijn neus voor ophaalde,

Ik was destijds twaalf en enkel nog van het type, opvallen liever niet, maar zeker niet achterin de Trabant van ouders.

Quelle horreur.

Zelf rijd ik nu, inmiddels stukken ouder en wijzer, ook onder een zelfde soort motto als mijn voorgeslacht. Een beetje gemodificeerd, dat wel.

Strekking: Je moet ermee van A naar B kunnen komen, maar liever ook weer niet al te lullig.

Gestuurd door een littekentje, dat snap je wel.

Het streepje jeukte ietwat, door ’t duistergele voorbij walmende specimen.

Merkwaardigerwijs vond ik het nu een leuk karretje, ik kon me zelfs wel voorstellen dat ik erin rond zou tuffen.

Het moet niet gekker.

Mogelijk dient de seniliteit zich aan.

trabant

rip foto

15 gedachten over “Seniel”

    1. Toen ik 6 was kregen wij ons eerste autootje , een Renaultje 4 geloof ik. Heel leuk koektrommeltje. Ja, die paar jaartjes die wij schelen maakt heel veel uit qua ontwikkeling van de maatschappij.

      1. Nou paar jaartjes……;-) maar het klopt, doordat ik midden in de oorlog ben geboren heb ik in mijn jeugd natuurlijk de tijd meegemaakt dater van alles nog weinig tot niets was.

  1. Lucky you, tis een snoesje, pubers…..
    Mijn jeugdtrauma bevat een knal oranje LADA, dit behoeft geen verdere toelichting, I presume?!

    1. Hahhaa nee, ik wilde nog zeggen, je had meer mogelijkheid om weg te duiken, maar aan de andere kant, oranje…. dat heft die kleine voorsprong in ellende toch weer op ;-)

  2. Van A naar B, daar gaat het bij mij alleen maar om. Ik weet niet eens waar ik in rijd. Hij is petrolblauw in ieder geval. :-) Een auto is hier op het platteland al lang geen statussymbool meer, want ze zijn zo snel vuil vanwege smutsige zandwegen en opspringende paardenmest, dat het er niet toe doet. Als je een trailer met paarden of zo moet trekken, dan neem je een sterkere, maar verder ligt niemand wakker van auto’s. Er wordt in ieder geval niet over gesproken laat staan opgeschept. Vroeger was het toch meer een statussymbool. Je werd beoordeeld (door de domme sukkels dan) op je auto. Haalde ik toen al mijn schouders voor op.
    Hij moet gewoon starten en er niet mee ophouden totdat ik het zeg.

    1. Hahaha, weet je niet het merk van je auto? Dan ben je de verpersoonlijking van die grap dat vrouwen niks van auto’s weten. Wat heb je voor auto? een blauwe. Maar dit gezegd hebbende. je hebt helemaal gelijk met je wensen hoor!

      1. Het is geloof ik een Jap :-) Een blauwe Jap dus. Nou, dat is toch meer dan genoeg wetenschap voor een eenvoudige bestuurster (al 44 jaar) en voor de rest ben ik gewoon dikke maten met Sjoerd van de garage. Ik geef hem zelfgebakken koekjes en hij regelt de dingetjes en de nota uiteraard. Oh ja, lieve Remco gooit de tank voor me vol. Je moet die dingen delegeren, Marian. Echt waar, hoor :-)

        1. Petje af, je hebt dat autogebeuren echt tot kunst verheven. Maar ik heb het door hoor, beetje zoete koekjes bakken, doen of je nergens verstand van hebt en zo nu en dan de geldbuidel hanteren! Ga het ook eens proberen.

    1. schandalig Riet! Ik ben wat je noemt onverbeterlijk. Soms schrijf ik een klein kattebelletje op mn mamamuisfb pagina, maar ik word steeds asocialer als het om internet gaat. Alles goed hier en hoop met jullie ook!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *