Eén recht, twee averecht

Laten we het eens hebben over de breiers onder ons. Breiers zijn volgens de Dikke van Muize “mensen die de gave hebben om van een simpel vraag en antwoord momentje een ware speelfilm te maken.” Je moet ze niet verwarren met brijers, want de stroom woorden is alles behalve onsamenhangend te noemen. Ik zal dit even illustreren met een voorbeeld:

Een simpele vraag: woont u al lang in dit huis?
Het simpele antwoord: Ik denk een jaar of vijf.

De breiers variant:

In dit Huis? ‘ns even denken. Toen mijn man en ik gingen trouwen, hadden we kind noch kraai. Ergens wel goed natuurlijk, want in die tijd was een buitenechtelijk kind nog een schande hahahahaha. Tegenwoordig doen de mensen daar niet meer zo moeilijk over. Dat kan ik wel zien aan mijn klusjesman Bob, die voor ons de zaken wat op de rails houdt. Zijn dochter heeft een zoontje, maar is nooit getrouwd. Maakt hem niks uit. Bob heeft trouwens net deze badkamer wat verbouwd. Die was eigenlijk al aan vernieuwing toe toen mijn man en ik hier kwamen wonen. Maar we hadden er even geen zin an… afijn,mijn zoon kwam met een gammakrantje aan en zei; “mam, dit lijkt me nou wel een mooi wastafelmeubeltje voor jullie! Lief van zo’n knul hè. Ja wij krijgen zelf geen huis aan huis reclame, omdat we zo’n nee/nee sticker op de deur hebben, kent u dat? Heel milieuvriendelijk en het scheelt je eindeloos heen en weer pendelen naar de papierbak. Die staat trouwens helemaal bij het winkelcentrum. Waarom komen ze papier nou niet gewoon van huis halen. Tillen valt me tegenwoordig zwaar en mijn man ook. Afijn, hij heeft het meubel er zelf ingezet. Bob dan hè. Mijn zoon niet, die heeft twee linker handen. Hebben we geweten bij de verhuizing naar hier. Hahaha. Vroeger deden we alles zelf. Weet je, mijn man en ik zijn ingetrouwd bij mijn schoonouders. Ja zo ging dat vroeger hoor. Mensenkinderen wat was ik blij dat we na zes jaar een eigen stek kregen. Beetje gespaard enzo. Daarna konden we ons wat meer veroorloven en we hebben samen nog heel wat leuke huizen bewoond. Maar op een gegeven moment moesten we toch overstappen naar wat kleiners. Overmacht, je wordt ouder hè? Afijn dat is dit huis geworden en ik moet zeggen, al is het niet zo groot als we gewend waren, we wonen er met plezier….. uhm …..ik denk een jaar of 5.

*kreun* Je wilt niet weten hoeveel breiers er op de wereld zijn…… trust me… offuhh ben jij er ook zo één…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *