Van niets naar iets

Heb jij dat ook? Zo’n rode draad die steeds oppopt in de dingen die je maakt? Retorische vraag hoor. Maar goed, op universitair niveau worden de antwoorden soms ook zelf verzonnen, dus wat weerhoudt me: helemaal niks natuurlijk. Dus: JA, jij hebt dat vast ook. Sommige mensen noemen dat visie, motto of boodschap, ik noem het grappig.

Mijn rode draad heet “ik werk het liefst met niets”. Afval, dingen die stuk zijn, schroot, oud hout, gebruikte stof.  Stiekem verdenk ik mezelf van een dubbele agenda. Ik werk niet volgens plan, wat een proces van maken, kijken, afbreken, opnieuw maken, weer kijken etc. etc. tot gevolg heeft, voor ik zelf snap waar het naar toe gaat. Dat kan beter met materiaal dat al oud en beschadigd is. En het hoeft niet zo netjes ook. Netjes is voor het schilderen van een kozijn of het naaien van een jurk.

Maar goed, nou vergeet ik bijna het belangrijkste. Er is geen grotere kick dan met NIETS, IETS WAT ER NOG NIET WAS, maken.

paard1Zo vond ik vanmorgen NIETS in de vorm van wat oude T-shirts. Daar ga ik eens IETS mee doen. Helaas was er alleen maar nieuw ijzerdraad. Het zij zo. De echte NIETSER laat zich daardoor niet uit het veld slaan. En verder, het draad zou mogelijk alleen dienen voor de constructie. Het verdween onder het IETS, in dit geval een paardje dat kon bewegen.

Het begon dus met NIETS en wat gereedschapjes…

Inmiddels werkt het paardje in een poppentheater, dus ondanks haar afkomst is ze goed terecht gekomen!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *