Over de rib en de rand

De laatste dag van maart bracht veel beter weer dan aangekondigd. Het was droog, de wind deed een dutje en zo nu en dan verscheen er zelfs een waterig zonnetje, dus ik kon niet anders dan aan het lonken van Keetje gehoor geven.

Het was tijd om de dakribben vast te zetten en een dakrand te maken. Droevig genoeg waren er geen gebruikte latten of balken om dat laatste te realiseren. Wel lag er al heel lang een bundeltje latten, bestemd voor een ander klusje. Zou ik?

“Kijk,” zei mijn gewiekste ik, “dit is ook hergebruik hoor, je geeft het een andere bestemming. Helder verhaal.”

“Uhhh,” aarzelde m’n calvinistische kant, “uhhh…”

Nou en toen ging ik er lekker mee timmeren. Maar niet zonder hulp van otterman die als de beste streepjes kan zetten. Anyway, er ontstond al gauw een drielattendikke balk die aan de zijkant van keetje gehangen werd, tussen de voorste en achterste rib. En toen nog ééntje voor de andere kant.

Daarna vroeg ik aan Muisman hoeveel tussenruimte ik moest aanhouden, in het kader van waarom zelf rekenen als een ander dat ook wel wil doen en met de verkregen wetenschap, maakte ik een maatlatje en schroefde de hele bliksemse ribbenboel op het dak vast.

Toch weer wat opgeschoten vandaag en alsof het nog niet fijn genoeg was allemaal, besloot de avondzon z’n licht op het geheel te laten schijnen zodat we zomaar een paasbiertje konden drinken in de tuin!

collage-ribben-en-rand

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *