Run Slakken, run!

“En, is alles naar wens?” vraag ik grimmig aan het zootje blootlopers dat zich ongegeneerd te goed doet aan de saladebar die Moestuin Muis rijk is. Kop aan staart liggen de slijmjurken zich vol te vreten met jong en mals blad. Niet alleen sla, maar ook andijvie, pompoen, courgette, peperplantjes en zelfs de aardappelplanten worden beklommen in rotten van drie. Een groente-orgie op mijn kosten.

“Er kan nog meer bij hoor,” roept een bijdehandje en onderstreept dit met een stevige boer. Links en rechts hoor ik instemmend gesmak.
Het moet niet gekker.

Ik trek een handschoen aan en pluk de feestgangers ruw van tafel. “Mee jullie, allemaal!” Handenvol vang ik er in een mum van tijd en dump ze honderd meter verderop bij de slootkant.

“Wegwezen,” sis ik link, “en ter info; voor wie z’n snuffferd hier weer laat zien, dit regime gaat zich dagelijks herhalen. Zullen we zien wie hier groente uit Moestuin Muis op z’n bordje krijgt, jullie of ik”

Ik meende wat ongeruste geluiden te horen, maar kan me vergissen. Hoe dan ook: Run Slakken, run!

slaslakken1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *