Hop paardje hop

Het kookplaatje moest een scharnierend dekseltje en verder nog een latje aan de voorkant, zodat het gevalletje er, bij al te enthousiast koken, niet af kon vallen.

Ik vond nog wat oude scharniertjes. Ze waren iets te breed dus dat werd zagen. Het plankje zelf moest heupvriendelijk  gemaakt omdat je er vaak eens even langsloopt. Je begrijpt hier lag een verantwoordelijk taak op uitwerking te wachten.

Gelukkig zwerft er altijd wel een oud koffiekopje, dus dan is een rondje zo afgetekend. Figuurzagen doen we met twee vingers in de neus en zo kon de aandacht al snel naar een volgend probleem. Hoe het scharnierende dekseltje open te houden. Na eindeloos gepiel met magneetjes, wat niet ging zoals ik wilde, gooide ik de handdoek in de ring. Het werden officiële openhoudertjes, maar die moest ik eerst kopen. Next!

Toen op zoek naar een latje voor op de keukenkastdeurtjes en vervolgens bevestigen. Daarna kon er nagedacht worden over een handvatje. Ik struinde wat tussen kleine stukjes hout en in een oud kastje, toen mijn oog viel op een paardje dat ik ooit wilde maken, maar waarmee ik niet verder gekomen was dan de globale lijnen. Zou ik… nee, het mutserige in mij zei, dat hooooort niet, maar een ander stemmetje riep, joh, is toch geinig. Moet je voelen, dat handgreept heerlijk. Nou inderdaad!

Afijn paardje kreeg een plekje aan de deur. Zit ik alleen nog met de twee strijdende partijen in mij. Weghalen of laten zitten. Ik denk dat de mutserige variant verliest, de andere kant heeft tijdsvoordeel. Alles went toch?

keuken-kast-en-koken

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *