Zweetkastje

Een stukje muur kun je recht aftimmeren, maar recht is ook maar recht, zeg ik altijd maar. Een andere favo uitspraak op mijn repertoire; recht kan altijd nog, waarmee ik de waarheid wel wat geweld aan doe, want eenmaal rond…

Tja, boel woorden om aan te geven dat het leuker is om van restmateriaal iets aparts te maken, dan van nieuw gekochte handel een doorsnee muur.
En zo verzamelde ik nog wat oude plaatjes en blokjes voor het timmeren van een open kastje aan de badkamerwand. Geen plank is gelijk, dat hoeft ook niet en ik kan altijd roepen dat het niet anders kon. Vaak is dat ook zo, een enkele keer houd ik mezelf voor de gek met die kreet, maar wie vrij is van dat soort driftjes mag z’n hand opsteken.

Elke plank bestaat uit twee delen met twee blokjes hout er tussen, waarna over de ronde kant een dun strookje berkentriplex gelegd is. Uiteraard hobbelt er dan meer dan je wilt, maar daarvoor is er een simpele oplossing, schuren tot je een ons weegt. Vervolgens de achterkanten er aan vast en voor je het weet heb je wat om op te hangen.

Mijn zweetkastje ben je, zei ik liefkozend toen ik het gevalletje de keet in tilde, want ook vandaag was het warm, ondanks de ietwat dichtgetrokken lucht. het kostte me aardig wat druppels, nee straaltjes, dit gevalletje muurdecoratie! Anyway, binnenkort verder met de rest van de muur en wat afwerking.

kastje-badkamer

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *