Floortje

Floortje is niet meer. Dat is triest, want ze was de steun en toeverlaat van mijn moeder in barre tijden. Na het verlies van m’n vader en de verhuizing van een eigen huis met tuin naar een huurappartement drie hoog in een onbekend dorp, was dit het derde zware offer -in korte tijd- op rij.

“Nou is er echt helemaal niets meer over, “ zuchtte ze verdrietig.

Floortje dankte haar naam aan voorgangster Doortje. Een fox terriër die op haar beurt was vernoemd naar airedale terriër Dorus. Dit in het kader van graag hetzelfde maar toch net even anders. Ooit  hadden mijn ouders  een tweetal schotse Collies. De eerste kwam uit Mill in Brabant. Je voelt het aankomen, de lassie look a like werd Milly genoemd.  Haar opvolgster Milly twee.  Katten droegen bij ons thuis steevast de naam Flapje (1 tot en met … ), maar het kan zijn dat mijn herinnering met dit laatste de werkelijkheid wat geweld aandoet.

Anyway, Floortje heeft tot de laatste dag genoten van zijn behandeling als pasja. Ze was het lelijkste, magerste wezentje met huidproblemen wat er destijds in het asiel rondliep en stal daarmee het hart van mijn moeder. Alle energie die ze in het beestje stopte kreeg ze dubbel en dwars in liefde terug.

Echt knap is Floortje nooit geworden. Ze ging van ultra mager naar vierkant (niet alleen door de tussendoortjes hoor), tandeloos en immer met haar tong buitenboord. Wel werd ze oud, zeker gezien alle kwaaltjes, maar toen het beestje ook nog kanker kreeg had ze het nakijken.

Mijn moeder bracht Floortje, na signalen dat er een hele pijnlijke toekomst aan zat te komen, naar de dierenarts voor een verlossende en eeuwig durende slaap. Dat vond ik knap. Niks is moeilijker dan actief loslaten waar je van zielsveel van houdt. Nu heeft Floortje een plekje in onze tuin.

Een Flora zal er wel niet meer komen. Wel maken wij ons stiekem sterk voor een Flapje nr. X, een hele oude -aan huis gebonden sterker nog ik wil niet naar buiten, ja verwen mij maar tot in het graf – kater. Wie er één heeft mag me een seintje geven.

floortje

10 gedachten over “Floortje

  1. Wat een schattig hondje was Floortje. Leuk, dat gekke tongetje. Het verlies is heel zwaar voor je moeder, maar een grote troost is, dat je als baasje het dier verder lijden kunt besparen. Het moet maar een beetje tijd krijgen, denk ik.
    Mijn goede vriendin Pauline is coördinator van een leuke stichting, die weeskittens verzorgt en dan plaatst bij goede mensen en ook bemiddelt in oudere herplaatspoezen. Je kunt de stichting vinden via deze link:
    http://www.petsparadiseholland.nl/

    1. Ja tijd neemt een boel scherpe randjes weg Wieneke. Dank voor de tip, ik heb momenteel een kat in het vizier, maar als dat niks wordt dan ga ik zeker werk maken van jouw linkje.

  2. Och jee, wat naar voor je moeder. Wat zal ze Floortje missen. Dat is het drama van huisdieren, er komt een dag …..
    Ik hoop dat een gezellige poes/kater haar nog jarenlang gezelschap komt houden, zo eentje die houdt van op schoot liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *